NYCEWAY

Nynke Cevik

 

LIEFDE BEN JE DAAR ALTIJD AL

 

LEESVOER VOOR HART EN ZIEL

Voegenwit

Toen schelden nog pijn deed

 

langs grote oren kleine potjes

 

binnendrong en daar knaagde

 

aan de wortels van onschuld

 

 

 

 

toen licht meer en meer verblind

 

telkens weer van duisternis verloor

 

ontkiemde wantrouwen op de

 

muren rond de speelplaats

 

 

nu oude oren moegestreden

 

de pijn niet meer ontwijken

 

dringt zwarte lava door

 

dicht gekitte voegen

 

 

nu een kristallen gloed

 

wankele passen over

 

de nieuwe brug

 

in ander daglicht zet

 

lijken de voegen weer wit