NYCEWAY

Nynke Cevik

 

LIEFDE BEN JE DAAR ALTIJD AL

 

LEESVOER VOOR HART EN ZIEL

Afscheid van juf

Vandaag is het feest op school. Juf is voor het laatst. Hoe heet het ook alweer wat ze gaat doen? Jeroen moet diep nadenken. Het is iets als je te oud bent om nog te werken. Iets met pension of zo. Nee toch niet. Dat heeft met vakantie te maken. Hij weet het niet meer, maar het doet er ook niet toe. Juf kan heel streng zijn, dus stiekem is het best fijn dat ze een nieuwe juf krijgen. Hopelijk is die wat liever.

‘Wat zit jij te dromen jongen?’ hoort Jeroen ineens achter zich. Verbaasd draait hij zich om en kijkt in het gezicht van een oud kaboutervrouwtje. Onder haar rode muts piepen krullende grijze haren tevoorschijn. Op haar grote neus die op een aardappel lijkt draagt ze een rond brilletje. Jeroen schrikt van iets nats tegen zijn hand. Hij kijkt van het oude gerimpelde gezicht van het kaboutervrouwtje naar beneden. Ze zit bovenop een grote zwarte hond. Volgens hem is het een Bouvier, net als de hond van zijn tante waar hij een beetje bang voor is. Deze hond is nog veel groter, maar ziet er gelukkig wel lief uit. Hij blijft Jeroens hand likken terwijl zijn staart wild hen en weer slaat. Jeroen aait de lieve hond even over zijn kop.

‘Hallo, ben ik nog in beeld jongeman,’ bromt de kabouter. Ze heeft een verrassend zware stem voor zo’n klein mensje. Streng kijkt ze hem aan. Ze lijkt wel een beetje op zijn juf.

‘Je moet me helpen met mijn man, die sufferd kan echt helemaal niets. Wat hij nou weer voor domme dingen gedaan heeft!’ zegt het kaboutervrouwtje boos. Jeroen vindt het nu al zielig voor haar man. Wat praat ze onaardig over hem. Dat hoort toch niet. Iedereen kan toch wel eens iets fout doen! Dan moet je iemand gewoon helpen in plaats van zo te schelden.

 

‘Waar is uw man mevrouw?’ vraagt Jeroen.

‘Kunt u me naar hem toebrengen zodat ik hem kan helpen?’

‘Ja dat zeg ik toch, schiet op dan,’ zegt het kaboutervrouwtje streng.

‘Klim maar achter mij op Benno en houd je goed vast aan zijn vacht. Hij rent nogal hard die gekke hond,’ zegt het vrouwtje. Jeroen doet wat de kabouter zegt en inderdaad schiet Benno weg alsof hij een elastiekje is. Hij valt bijna voorover op het vrouwtje en kan zich nog maar net vastgrijpen aan de haren van de hond.

‘Help, help me dan,’ hoort Jeroen iemand roepen. Daar hangt kabouterman met zijn blauwe jasje aan een tak. Zijn vrouw blaadt ineens op een fluitje dat om haar nek hang en Benno schrikt zo van die hoge piep dat hij meteen stijf stil blijft staan. Jeroen valt achterover in een grote struik.

‘Nou, nou, dat doe je handig jongen,’ moppert het kaboutervrouwtje.

‘Had ik niet gezegd dat je je goed vast moest houden?’

Jeetje, wat is dat vrouwtje vervelend, denkt Jeroen en hij hoopt dat kabouters geen gedachten kunnen lezen. Snel staat Jeroen op en wrijft even over zijn zere knie.

‘Eigenlijk zou ik hem het liefst laten hangen. Misschien leert hij dan een lesje,’ lacht kaboutervrouwtje gemeen.

‘Schatje van me, lieverdje van me,’ jammert kaboutermannetje met een vuurrood gezicht van ellende tegen zijn boze vrouw.

‘Gaat deze grote jongen me redden?’ piept hij en lacht een beetje door zijn tranen heen.

‘Ja, mensenjongens kunnen goed klimmen dus hij komt eraan, maar alleen als je ophoudt met zulke stomme dingen te doen. Als je volgende keer gaat vliegen op een gans is het wel zo verstandig om je gordel goed vast te maken hè! Vind je ook niet?’ kakelt zijn vrouw.

‘Ja popje van me, ik beloof het,’ grijnst kabouterman.

 

Jeroen is de boom al ingeklommen en heeft kabouterman bijna bereikt. Hij klemt zijn benen stevig aan de tak vast en houd zijn hand onder de kabouter terwijl hij het jasje losmaakt van de tak. Hij kijkt in het opgeluchte, blije gezicht van het mannetje.

‘Dank je wel, oh dank je wel jongen, dat je me gered hebt! blijft de kabouter maar herhalen. Jeroen laat het mannetje voorzichtig in de borstzak van zijn overhemd glijden en klimt langzaam weer naar beneden. Kaboutervrouw bedankt hem niet, maar begint gelijk weer te schelden. Jeroen loopt weg. Ineens weet hij wat hij bij de tekening met kabouters gaat zetten die hij voor het afscheid van juf gemaakt heeft. Veel plezier en niet te streng zijn voor uw man!