NYCEWAY

Nynke Cevik

 

LIEFDE BEN JE DAAR ALTIJD AL

 

LEESVOER VOOR HART EN ZIEL

Eeuwenoude uitspraken van filosofen uit verschillende landen doen ons beseffen dat er nog weinig veranderd is in de wereld. Veel mensen staan niet in hun kracht maar misbruiken hun macht.

Hij knoopt zijn stropdas los, gooit zijn werktelefoon in de la en reikt achter een tweetal erotisch getinte tijdschriften naar de IPhone voor privégebruik. De op maat gemaakte leren fauteuil geeft precies de juiste ondersteuning aan zijn vermoeide lichaam. Even staart hij naar zijn opstartscherm. Het officiële familieportret is gedateerd. Hij verplaatst het naar de prullenbak en draait een paar rondjes met zijn nek. Eerst de mailtjes, voordat hij de sociale media doorneemt. Zijn aandacht wordt meteen geprikkeld door een aantal mails met hetzelfde onderwerp: ‘Moria’. Zijn privé e-mail is slechts in handen van een select groepje intimi. Hij kijkt naar de afzender. Net zo nietszeggend als het onderwerp. Eigenlijk moet hij ze verwijderen, maar hij wil alles weten. Hij buigt naar voren met samengetrokken schouders en opent de eerste mail.

 

Geachte mijnheer de President,

 

Wie zijn in uw ogen dom, de zotten of de wijzen?

 

Zijn de zotten dom omdat ze hun mond niet houden? De zot zegt wat hij denkt, zonder nadenken. Wanneer de woorden zijn mond verlaten hebben is er geen tijd meer om ze terug te vangen. Open en bloot staat hij te kijk, de zot. Laten we het over de wijzen hebben, mijnheer de President. De wijze denkt na. Biedt zijn woorden aan, perfect balancerend tussen goed en kwaad. Doet hij daar wijs aan? Voor velen spreekt hij in raadselen, de wijze.

 

De zot verhult zijn wijsheid terwijl de wijze zijn zotheid verloochent. Is er een vrije keuze tussen kennis en onwetendheid? Wat is goed en wat is kwaad? Tegen welke kant van de medaille strijdt u, mijnheer de President? Hoe regeert u over een land waarin u de zotten vindt door achterom te kijken en de wijzen tegenover u staan?

 

Hoogachtend, Moria

 

De tissues scheuren, wanneer hij ze te snel uit de doos trekt. Er blijven een paar witte vezels kleven op de vlezige huid tussen zijn neus en bovenlip. Hij rukt aan zijn overhemd om meer lucht te krijgen. De twee gesneuvelde knoopjes blijven onopgemerkt. De naam ‘Moria’ in Google levert verschillende resultaten op. Zijn ogen vliegen over de letters, terwijl hij haastig naar beneden scrolt, maar zijn hoofd blijft leeg. Waar hij nu behoefte aan heeft is een stevige borrel en een zachte vrouwenborst. Hij logt in op zijn account en bekijkt het aanbod vrouwelijk schoon, terwijl hij zijn riem losmaakt. Zotten en wijzen, die vervloekte Moria blijft in zijn hoofd zitten. Met een ruk trekt hij zijn riem uit zijn broek, springt op en begint er als een dolle mee op het bed te slaan. Met links en met rechts en weer met links. Zijn suizende oren doen hem beseffen dat hij is gestopt met ademhalen. ‘Wie is er hier zot?’ komt er piepend uit zijn keel als hij zijn hoofd achterover gooit om nieuwe adem binnen te laten.

 

Hij gaat op de verfrommelde sprei zitten en pakt zijn werktelefoon weer uit de la.

‘Controleer Moria en vernietig het,’ schreeuwt hij in zijn telefoon tegen zijn Minister van Veiligheid.

‘Ik geef je een week de tijd en dan breng je me het hart van Moria.’

Opgelucht zakt hij in de kussens van het kingsize bed en reikt naar de la voor een tijdschrift. Hij snuit zijn neus in een tissue die hij van de rand van het bed plukt. Al die opwinding is nergens goed voor.

 

 

Liever zot dan wijs?

Laat een reactie achter