Samen één zijn

Pak mijn hand, ik neem je mee

op reis naar waar het echt is

zoals het bedoeld is te zijn

naar het land van evenwicht


Pak mijn hand, ik neem je mee

in een reis naar binnen toe

naar de diepte van het hart

van de altijd bloeiende bloem


Pak mijn hand, ik laat je los

wanneer je daar om vraagt

om op eigen benen verder

te reizen tot je het zeker weet


Pak mijn hand, ik laat je los

als ik zeker weet dat de route

zichzelf voor je uitrolt op de

scharlaken loper van ons leven


Ik pak je hand, je neemt me mee

in nieuwe dromen nog te ontdekken

in de toekomst waarvan het einde

niet te zien is in onze onwetendheid


Samen hand in hand vinden we

onze bestemming die er altijd al was

niet langer twee, maar samen één

rusten we onder onze warme deken

Gedichten

Schaduwzijde

Huis op de hoek

De man van het huis

werpt stenen

door eigen ramen


De vrouw

vangt klappen

onder het tapijt


De mattenklopper werkt

sussend en wissend

aan een kloppend geheugen


Het kind vereffent

de rekeningen volwassen

tekent het een kruis


Met krijt beschreven muren

waar de boodschap vanzelf vervaagt

met de tijd


Het grote huis op de hoek

Achter de gesloten deuren

speelt het leven zijn rol


Je grootste schat gevangen in zwart, wit en grijs

in je donkere kamer waar niemand komen mocht

heb je nooit gevonden wat je zo wanhopig zocht

liefde achter de lens betaald met de hoogste prijs

 

Opgesloten in je donkere kast

heb je net gepast zo klein, zo klein

gezelschap gesloten met intense pijn

vond je geen uitweg op de tast

 

Met de genen doorgegeven leed

liefde op een foto niet in het echt

vergeven: je wist niet wat je deed

 

In zwart wit kwam ik niet tot mijn recht

wist niet wat je angstvallig vermeed

onbekend met je lange eenzame gevecht


Ergens aan de schaduwzijde bevinden we ons beiden

vader en dochter verbonden in een eenzame strijd

twee eilanden tot bodemloos diepe offers bereid

harten als eendere stenen die steeds dieper glijden

 

Vanuit de schaduw angstig het licht opzoeken

onmogelijk elkaar een helpende hand te reiken

de andere schaduwzijde moeilijk te bereiken

veilig onderkomen in bekende duistere hoeken

 

Gevormd door kilte heeft het leven weinig kleur

grijs harnas van vader in een oneerlijk gevecht

nestwarmte kent geen bestaansrecht zonder geur

 

De bonte verentooi van de jonge vrouw onecht

het vechten moe, leunend tegen de gesloten deur

hoe komen we ooit op de andere zijde terecht?

Leeuwenmoed

Krassen

Krassen in het hout

zichtbaar aan de oppervlakte

verhullen de werkelijkheid


Krassen keurig weggewerkt

bedekt door littekens van toen

alles bij het leven leek te horen


Krassen op de ziel

verborgen onder de huid

verstoppen de waarheid


Wanneer zout in wonden

echt pijn gaat doen

vegen niet helpt


Speelt het leven zijn rol

zoekt controle

tot het einde


Lagen tegen het bloeden

als noodverband

onieuw vervangen


Krassen in de huid

zichtbaar aan de oppervlakte

schreeuwen om hulp



Je gooide me voor de leeuwen

als een gladiator in de dop

strijdend ging ik ten onder

en weer naar boven


Ik wenste je voor de leeuwen

als een gladiator zonder zwaard

verscheurd door twijfel

vertrapt in de vlucht


De leeuwen in mijn slaap geven

kopjes tegen mijn zere been

spinnen luid in mijn oor

om vergeving


Ik reik je mijn hand

begraaf het zwaard

manen in de wind

hier ben ik


Met open vizier

vanuit het hart

schone vacht

roep ik je




 Nyceway kvk 77856260   btw-id NL003250712B29                              Er staat copyright op alle teksten op deze site; ze mogen niet zonder toestemming van de auteur elders gebruikt worden

Zonder zelf kleiner te worden

kan men anderen doen groeien

                                                     Lao Tzu

 o